= B O Ż E   N A R O D Z E N I E = Święta Bożego Narodzenia we wszystkich krajach o tradycji chrześcijańskiej są świętami szczególnymi. To czas niezwykły, intymny i bardzo rodzinny, czas refleksji. Przy wigilijnej kolacji oglądamy się w przeszłość, myślimy o teraźniejszości, spoglądamy w przyszłość ... O świętach zaczynamy myśleć na długo przed nimi. Pierwszym widocznym symbolem Bożego Narodzenia jest w domu choinka. Drzewko, nierozerwalnie związane z tradycją świąteczną, przywędrowało do Polski dopiero w połowie XIX wieku. Zwyczaj ubierania choinki zabawkami, bombkami, słodyczami czy owocami narodził się w Niemczech, a stamtąd rozszedł się po całym chrześcijańskim świecie.. Dziś coraz rzadziej można znaleźć w domach choinkę prosto z lasu, pachnącą żywicą i naturalnie zieloną. Z różnych względów większą popularność zdobywają choinki syntetyczne, które dzięki dezodorantom jodłowym lub świerkowym nawet pachną lasem. Kiedy więc już choinka jest przystrojona, dom wysprzątany, potrawy wigilijne przygotowane, jeden dodatkowy talerz dla zagubionego w drodze przybysza położony na stole, domownicy odświętnie ubrani, a pierwsza gwiazdka (ta, która kiedyś wskazała trzem mędrcom drogę do Betlejem) zabłysła na niebie, czas rozpocząć Wigilię. Najważniejszym wydarzeniem Wieczoru Wigilijnego, jest dzielenie się opłatkiem.Ten prosty zwyczaj wypełniony jest wieloma znaczeniami.Do jednego stołu zasiadają razem pogodzeni lub szukający zgody. Dzieląc się opłatkiem składamy sobie życzenia: dobra duchowego i materialnego. Dobro materialne symbolizuje materia opłatka - chleb.. Oby go nam i naszym bliźnim nigdy nie zabrakło, obyśmy umieli dzielić go z potrzebującymi!. Opłatek Wigilijny jest dla chrześcijanina nawiązaniem do potrzeby spożywania Chleba biblijnego, z którym utożsamił się Chrystus. Fakt dzielenia się chlebem w postaci opłatka był znany od początków Kościoła. Nie miał on jednak żadnego związku z okresem Bożego Narodzenia. Najstarsze informacje mówiące o tym zwyczaju w polskich rodzinach pochodzą z końca XVIII wieku. W starożytności chrześcijańskiej, znano, bowiem zwyczaj błogosławienia chleba i spożywania go jako rodzaju komunii duchowej,wierni uczestniczący w Mszy świętej składali na ofiarę chleb. Był on w części przeznaczony do konsekracji i rozdzielany jako Komunia święta.. Drugą część błogosławiono przy Mszy świętej i rozdzielano wiernym do spożycia. Ten błogosławiony chleb, często zabierano do domów dla podzielenia się z tymi, którzy nie mogli uczestniczyć w Mszy św. Z upływem czasu zwyczaj ten uległ zapomnieniu, gdyż nie przynoszono już chleba na ofiarę w Mszy świętej. W średniowieczu pojawił się rodzaj pieczywa, którego forma przypomina dzisiejsze opłatki. W tej zmienionej postaci przetrwał na Ziemiach Polskich. Słowo Adwent oznacza po polsku: przychodzę, przybywam,ukazuję się. Od początku chrześcijaństwa odnoszono te znaczenia do Narodzenia Mesjasza, Chrystusa Jezusa. W okresie Adwentu, kapłani przekazywali wiernym specjalnie przygotowany i błogosławiony chleb–opłatek, którym dzielono się podczas Wieczerzy Wigilijnej. Gdy Polska utraciła byt państwowy po rozbiorach, ostoją dla życia narodowego, stało się życie religijne w Kościele katolickim. Częste w owym czasie rozdzielenie rodzin, spowodowane zesłaniami na Sybir, po powstaniach narodowych oraz wymuszoną emigracją sprawiło, że na święta Bożego Narodzenia wraz z innymi prezentami, przysyłano sobie opłatek. Stał się on w ten sposób symbolem świąt,a dzielenie się nim było wyrazem uczuć, przyjaźni i życzliwości. Na uwagę zasługuje fakt, iż nazwa miejscowości Betlejem oznacza - "Dom chleba". Stąd dodatkowy aspekt symboliczny opłatka, jako znaku Jezusa Chrystusa i Jego ziemskiego narodzenia. Pokolenie pokoleniu przekazuje, że jaka Wigilia, taki cały rok. Lepiej więc jest np. jeśli pierwszą osobą, która zapuka do drzwi będzie mężczyzna niż kobieta. Baba z pustymi wiadrami, zając, który przebiegnie drogę, nie wróżą dobrego roku. Bieg lub rżenie koni zapowiada pomyślność. Liczba parzysta, jako wynik liczenia czegokolwiek w tym dniu też jest dobrą wróżbą. Wiadomo również, że jeśli zwierzęta, częstowane resztkami wigilijnej kolacji, przemówią w ten wieczór ludzkim głosem i jeszcze pochwalą gospodarza, to w tym domostwie rok zapowiada się nad wyraz dobrze. Wigilia to po łacinie "czuwanie". Wieczór poprzedzający Boże Narodzenie jest dla chrześcijan takim właśnie czuwaniem w oczekiwaniu na przyjście małego Jezusa. W kościołach uwieńczeniem wigilijnego czuwania jest msza o północy, zwana pasterką. W kolejny dzień, w Boże Narodzenie, odwiedzamy bliskich, odpoczywamy i jemy, jednym słowem świętujemy.. Boże Narodzenie jest czasem niezwykłym. W krajach, ogarniętych wojną, obowiązuje na ten czas niepisana umowa o zawieszeniu broni. Milkną więc karabiny, cichną strzały ... Ludzie, uwikłani w wojny, mogą choć przez chwilę odczuć atmosferę pokoju, tak charakterystyczną przecież dla świąt.. Rodzinny ciepły, choć zimowy czas świąteczny ma swoją niepowtarzalną atmosferę. Na te kilka radosnych dni warto czekać przez cały rok. Teksty kolęd Przybieżeli do Betlejem pasterze Przybieżeli do Betlejem pasterze Grając skocznie dzieciąteczku na lirze Chwała na wysokości Chwała na wysokości A pokój na ziemi Oddawali swe ukłony w pokorze Tobie z serca ochotnego o Boże Chwała na wysokości ? Anioł Pański sam ogłosił te dziwy Których oni nie słyszeli jak żywi Chwała na wysokości ? Dziwili się napowietrznej muzyce I myśleli co to będzie za dziecię Chwała na wysokości ? Oto mu się wół i osioł kłaniają Trzej królowie podarunki oddają Chwała na wysokości ? I anieli gromadami pilnują Panna czysta wraz z Józefem piastują Chwała na wysokości ? Poznali go mesyjaszem być prawym Narodzonym dzisiaj Panem łaskawym Chwała na wysokości ? My go także Bogiem Zbawcą już znamy I z całego serca wszyscy kochamy Chwała na wysokości ? Wśród nocnej ciszy Wśród nocnej ciszy głos się rozchodzi Wstańcie pasterze Bóg się wam rodzi Czym prędzej się wybierajcie Do Betlejem pospieszajcie Przywitać Pana Poszli znaleźli dzieciątko w żłobie Z wszystkimi znaki danymi sobie Jako Bogu cześć mu dali A witając zawołali Z wielkiej radości Ach witaj Zbawco z dawna żądany Tyle tysięcy lat oglądany Na ciebie króle prorocy Czekali a tyś tej nocy Nam się objawił I my czekamy na Ciebie Pana A skoro przyjdziesz na głos kapłana Padniemy na twarz przed tobą Wierząc żeś jest pod osłoną Chleba i wina.