= P O R Ó W N A W C Z A =    Charakterystyka porównawcza Telimeny i Zosi

W polskiej epopei narodowej pt. "Pan Tadeusz" występuje cała gama postaci. Najbardziej wyraziście spośród nich zostały ukazane dwie postacie żeńskie: Zosia i jej ciotka Telimena. Młody szlachcic o imieniu Tadeusz w dworku swego stryja poznaje je. Postacie te miały kontrastowo różne osobowości. Różnił je wygląd, wiek, strój i sposób bycia. Wydaje mi się to niemożliwe, aby można było pomylić te osoby, a jednak tak się stało. - Zosia to młodziutka dziewczyna, która miała szesnaście lat. Była blondynką, szczupłą i zgrabną. Włosy miała jasne, zakręcające się wokół twarzy, które w blasku słońca wyglądały niby aureola. Ta młoda osoba była bardzo niewinna, skromna i miła. Wychowywała się w domu Sędziego Soplicy. Była sierotą, jej mama Ewa, córka Stolnika Horeszki zmarła. Zosia była jeszcze nieobyta, nieśmiała i nie wiedziała, jak ma się zachować wobec gości. Ta szlachcianka zajmowała się gospodarstwem, uprawiała ogródek, karmiła kury, pomagała w pracach domowych. Latem chodziła zwykle w jasnych sukienkach. Tadeusz po raz pierwszy zobaczył ją w ogrodzie o poranku, była w bieliźnie, wyglądała jak wróżka albo czarodziejka.    Autor tak ją opisuje: "... Białe jej ubranie Wysmukłą postać aż do piersi kryje, odsłaniając ramiona i łabędzią szyję. (...) Włos w pukle nie rozwity, lecz w węzełki małe Pokręcony, schowany w drobne strączki białe, Dziwnie ozdabiał głowę, bo od słońca blasku świecił jak korona na świętym obrazku". Tadeuszowi początkowo zawróciła w głowie bardziej dojrzała Telimena. Potem młodzieniec zakochał się ze wzajemnością w Zosi. Telimena w swoim zachowaniu i charakterze była jej przeciwieństwem. Miała ponad trzydzieści lat i duże doświadczenie w kontaktach z innymi ludźmi. Była pewna siebie, zachowywała się kokieteryjnie i śmiało flirtowała z mężczyznami. Uważała się za światową damę, ciągle wspominała swój pobyt w Petersburgu. Była ładną, zgrabną pełną kobiecego wdzięku osobą. Włosy miała kruczoczarne, "pozwijane w kręgi, w pukle i przeplatane różowymi wstęgi". Strój jej był bogaty, raczej pretensjonalny z dużą ilością koronek, falbanek i innych ozdób.    Mickiewicz tak ją opisuje: "Kibić miała wysmukłą, kształtną, pierś powabną, Suknię materyjalną, różową, jedwabną, Gors wycięty, kołnierzyk z koronek, rękawki krótkie, w ręku kręciła wachlarz dla zabawki". Telimena lubiła kokietować mężczyzn, flirtowała z Tadeuszem i Hrabią, chciała bardzo wyjść za mąż za któregoś z nich. Młodzi kawalerowie prawili jej grzeczne komplementy, lecz żaden do żeniaczki się nie kwapił. Tadeusz pierwszego dnia po przyjeździe pomylił Zosię z Telimeną i nawet o mało się w niej nie zakochał.Po krótkim czasie poznał się na przymiotach charakteru Zosi i jej wielkiej urodzie, oddał jej swoje serce. Pomyłkę Tadeusza może tylko usprawiedliwiać jego młody wiek."